
Cóż można o nim napisać? Niepokorny, swawolny duch, kontrolujący kilka wypartycypowanych jaźni, wierny tradycjom i zasadom, nigdy się nie poddający, choć często się potyka o rozwiązane sznurowadła swojego serca... nie umie pięknie kochać, i sam nie jest piękny... jest romantykiem z odzysku, sam twierdzi że życie odarło go z romantyzmu, jednak w obliczu świata w którym romantyzm polega na dawaniu kwiatków na dzień kobiet, fałszywych uśmiechach, obłudnych słowach i „zwiędłokwiecistej” mowie pełnej wulgaryzmów, wciąż jeszcze jawi się, wbrew swojej osobistej wizji romantyzmu, jako jego przedstawiciel. C(i)eni, rycerskość, oddanie, wierność ideałom, mądrość (w odróżnieniu od inteligencji), której jeszcze nie posiadł, oplwany prywatą większości patriotyzm, miłość, której przecież nie ma, i życie zgodne z Naturą.
Unika zjełczałej śmietanki towarzyskiej, nadętych swoją niedojrzałą dorosłością dorosłych i nadętych swoją zbyt wydoroślałą młodością młodzieży, w czasie deszczu chodzi między kroplami, lubi skakać na główkę w nieznane odmęty przyczynowości, z lubością bada tajniki psychiki kobiet i mężczyzn, coraz częściej załamując się nad tą pierwszą, i żałując że zalicza się do tej drugiej... generalnie, kocha ludzi, choć sam nie wie dlaczego bo i nie ma za bardzo za co...
Jan Dulka urodził się i wychował w Świnoujściu - perle Bałtyckich portów, mieście 44 wysp.
TWÓRCZOŚĆ
Pisze przede wszystkim poezję, ale również prozę, dramaty, teksty piosenek, oraz szczyptę muzyki. Od 2004 roku odbyły się trzy jego wieczory poetyckie, pierwszy pod patronatem Towarzystwa Opieki nad Artystami, drugi „Celebracji”, trzeci Fundacji „Amicus”.
W 2006 jego dramat pt.: "Zwykli Ludzie" został kilkakrotnie wystawiony (nie do wiatru) przez grupę teatralną Start-Art w Teatrze Remus oraz w Starej Prochowni.
Wspomniani "Zwykli Ludzie" zagościli też do repertuaru Teatru Akademii Medycznej, i przez nich byli wystawiani podczas Przeglądu PUPA 2007, jeden z jego utworów prozatorskich znalazł się również w antologii tegoż Przeglądu.
Rok 2007 (kontynuacja do pocz. 2008) to również premiera (1.X) drugiej części Zwykłego Tryptyku pt.: "Zwykłe Sprawy, czyli portret tru-mierny Polaków" w reżyserii Adama Sajnuka z Teatru Konsekwentnego, na deskach Starej Prochowni.
Rok 2008 to dwie kolejne premiery tandemu Dulka-Sajnuk, w czerwcu "PASJAns" o losach uchodźców w Polsce, a w grudniu "PoRAŻKA" (po raz kolejny o warszawskiej Pradze Północ).
Rok 2009 przyniósł wydanie zbioru czterech tomików poezji Dulki, pt. "Umbra" Zajrzyj na targ... (ostatnie pozycja) oraz wyróżnienie na Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Niezależnych w Ostrowie Wielkopolskim, za spektakl "PoRAŻKA".

Ze względu na plagę spamu, ograniczymy możliwość pisania komentarzy do Forum --> WEJDŹ
